اون مرده، حق داره... مرد که نمی تونه تنها بمونه، بچه دار شدن حقشه... کتک کاری تو هر زندگی پیش می یاد، حتما عصبانیش کردی... زندگی رو زنه که نگه می داره و ...

روزی بیست بار این حرفا رو، حالا یا مستقیم یا غیر مستقیم، می شنویم و هنوز هم شنیدن این که زنی همسرش رو کتک زده برامون عجیبه، اما کتک خوردن یک زن از همسرش جزو مسائل عادی شده. اگر چه که ناراحت کننده ست اما هزار جور توجیه براش می سازیم و مسخره ترینش هم اینه که دعوا نمک زندگیه!

ازدواج مجدد یک مرد به صرف بچه دار نشدن زن، امری عادیه اما طلاق گرفتن یک زن از همسرش به خاطر همین موضوع هنوزم تعجب برانگیزه، یا وقتی بحث طلاق پیش می یاد، همه می گن زنه که زندگی رو می سازه و نگه می داره و باید به خاطر بچه هاش تحمل کنه، ولی مرد؟ حتما از چیزی عصبانی بوده!

دوره و زمونه عوض شده اما در ظاهر، و گرنه در باطن، هنوز هم همون آدمای پنجاه سال پیشیم، با همون ایده ها و عقاید! با نصف پسرایی که خودشونو روشنفکر هم می دونند اگه صحبت کنی نهایتاً می رسی به عقاید پدر بزرگت که آشپزی نکردن یک زن براشون غیر قابل قبوله و حالا اگه امروز خانم خونه به هزاران دلیل منطقی و غیر منطقی حوصله و وقت و انرژی جمع و جور کردن و مرتب کردن خونه رو نداشته (که نصفش وسایل به هم ریخته ی خودشونه) براشون پذیرفتنی نیست. دختر خانم هامون هم همینن. گیر دادن های بیجا به آقایون رو مساوی با محبت به اونا می دونن و چک کردن موبایل رو نهایت عشق. برای نگه داشتن مرد زندگی شون به هزاران ترفند متوسل می شن جز روراستی و صداقت. نمی گم همه همین جورن اما خیلی هامون (مخصوصا هر کدوم که ادعامون بیشتره) هنوز هم خود خواهیم و در اشتباه. هنوز هم خیلی از خانم ها از دیدن نوع زندگی و رفتار خانم های خارجی تو فیلما آه حسرت می کشند هر چند خود اونا هم کلی تو مشکلات خودشون غرقند و اونی که می بینن فقط فیلمه.

آخه چرا باید اینجور باشه؟ کجای کار ایراد داره که روزی چند خبر طلاق می شنویم؟

انگار بعضیا می خوان تا آخر عمر کور بمونن و بعضی ها هم خودخواه و بیفکر...چه زن چه مرد، چه ایرانی، چه خارجی!

کاش بدونیم برای چی ازدواج می کنیم و زندگی درست و با آرامش زناشوئی چطور به دست می یاد.